Szklanki z podwójnymi ściankami i zwykłe

Szklanki z podwójnymi ściankami i naczynia codzienne

Szklanki dzielą się na dwie grupy o zupełnie innym zastosowaniu. Naczynia jednościenne to podstawowe wyposażenie stołu: proste, lekkie i łatwe do uzupełnienia, gdy któreś się stłucze. Szklanki z podwójnymi ściankami mają dwie warstwy szkła połączone przy krawędzi, z warstwą powietrza między nimi, dzięki czemu naczynie mniej parzy w dłoń, a napój gorący stygnie wolniej. Wybór między nimi jest wyborem między prostotą a podaniem napojów o wyraźnej temperaturze.

Podwójna ścianka

Konstrukcja dwuwarstwowa działa w obie strony: gorąca kawa dłużej pozostaje ciepła, a napój z lodem nie zbiera od razu rosy na zewnętrznej ściance. Napój wygląda w takim naczyniu, jakby unosił się w powietrzu, bo wewnętrzna warstwa nie sięga dna zewnętrznej. Płaci się za to gabarytem: szklanka o tej samej pojemności zajmuje w szafce więcej miejsca, a przy stłuczeniu wewnętrznej warstwy naczynia nie da się naprawić. Do zwykłej wody przy obiedzie taka konstrukcja jest nadmiarem.

Szkło borokrzemowe

Rodzaj szkła rozstrzyga, jak naczynie znosi zmianę temperatury. Szkło borokrzemowe rozszerza się przy nagrzewaniu mniej niż szkło zwykłe, więc wlanie wrzątku do naczynia stojącego wcześniej na chłodnym blacie jest dla niego bezpieczniejsze. Bywa też cieńsze przy tej samej wytrzymałości, dzięki czemu naczynie jest lekkie. Szkło zwykłe, sodowo-wapniowe, jest odporniejsze na uderzenia i tańsze w uzupełnianiu, ale nagłej różnicy temperatur nie lubi. Do herbaty i kawy sensowniejsze jest szkło borokrzemowe, do wody i soków wystarczy zwykłe.

Napoje gorące

Szklanka do kawy różni się od naczynia do wody nie tylko pojemnością. Naczynie do espresso i cortado jest małe i wąskie, żeby warstwa mleka i kawy pozostała wyraźna, a napój nie wystygł w drodze do stołu. Do kawy z mlekiem stosuje się formy szersze, w których pianka ma miejsce na wierzchu. Naczynia z uchwytem chronią dłoń, a te bez uchwytu wymagają albo podwójnej ścianki, albo trzymania za dolną krawędź. Przy napojach gorących liczy się też grubość dna, bo to ono styka się z blatem.

Mycie i trwałość

Szklanki tracą wygląd przez mycie szybciej niż przez używanie. Twarda woda w zmywarce zostawia mleczny nalot, który po wielu cyklach wchodzi w powierzchnię i przestaje schodzić. Naczynia dwuścienne wymagają osobnej uwagi: woda potrafi dostać się między warstwy przez otwór wyrównujący ciśnienie, a wtedy schnie bardzo długo, dlatego producenci często zalecają mycie ręczne i suszenie dnem do góry. Dopuszczenie do zmywarki i do kuchenki mikrofalowej podaje karta konkretnego produktu.

Ograniczenia i marki

Szklanka nie utrzyma temperatury tak jak kubek termiczny: podwójna ścianka spowalnia stygnięcie, ale go nie zatrzymuje, a otwarte naczynie oddaje ciepło górą. Naczynia cienkościenne są wrażliwe na stuknięcie o kran i o inne szkło w zlewie, a szkło dekorowane nadrukiem nie znosi ostrych programów zmywarki. W kategorii obecne są Guzzini, Zwilling, Luigi Bormioli, WMF, Cilio, Bodum i Bredemeijer, a wśród naczyń znajdziesz też linię Sorrento Plus. Producenci prowadzą szklanki w różnych konwencjach: od prostych form jednościennych sprzedawanych w komplecie po naczynia dwuwarstwowe pod napoje gorące.

Najczęstsze pytania o szklanki

Czy do szklanki dwuściennej można wlać wrzątek?

Naczynia z borokrzemu są do napojów gorących przeznaczone, ale i tak bezpieczniej wlewać płyn na dno strumieniem, a nie po ściance. Dopuszczalną temperaturę podaje karta produktu. Naczynia wyjętego z lodówki nie zalewa się wrzątkiem, bo różnica temperatur działa na szkło najmocniej.

Dlaczego między ściankami szklanki zbiera się woda?

Bo w dolnej części naczynia znajduje się otwór wyrównujący ciśnienie i przy myciu woda potrafi się przez niego dostać do środka. Naczynie odstawia się wtedy dnem do góry w ciepłym miejscu na dłuższy czas. Mycie ręczne i unikanie zanurzania szklanki w wodzie ogranicza ten problem.

Szkło borokrzemowe czy zwykłe do codziennego użytku?

Do wody, soków i napojów zimnych wystarcza szkło zwykłe: jest odporniejsze na uderzenia i łatwiej uzupełnić stłuczoną sztukę. Szkło borokrzemowe wybiera się wtedy, gdy w tych samych naczyniach podaje się herbatę i kawę. W kuchni obie grupy zwykle się uzupełniają.