Serwetniki barowe

Serwetki barowe i serwetniki na stół

Serwetnik wygląda na drobiazg, a rozstrzyga o dwóch rzeczach: czy serwetki nie rozsypują się po blacie i czy da się wyjąć jedną, zamiast wyciągać garść. Punktem wyjścia jest format, bo serwetki barowe, składane na mniejszy kwadrat i podawane pod szklankę, potrzebują innego pojemnika niż serwetki obiadowe. Do tego dochodzi miejsce ustawienia: na stole liczy się wygląd i stabilność, na blacie baru głównie tempo wyjmowania.

Serwetki barowe

Serwetki barowe są mniejsze i grubsze od stołowych, bo mają przyjąć skropliny z zimnej szklanki i zostać pod nią przez cały czas picia. Podaje się je zwykle w płaskim stosie, w zasięgu ręki, a nie rozłożone przy nakryciu, dlatego pojemnik do nich jest niski i szeroki. Serwetnik przeznaczony do formatu stołowego ustawiony na barze wystaje ponad blat i przewraca się przy sięganiu. Kiedy podajesz drinki, sprawdzi się pojemnik płaski z obciążnikiem; kiedy nakrywasz stół, potrzebna jest forma pionowa.

Stojaki pionowe

Stojak trzyma serwetki ustawione na sztorc, między dwiema ściankami albo w ramce. Zajmuje mało miejsca na blacie i pokazuje krawędź serwetki, więc łatwo wyjąć pojedynczą sztukę jednym ruchem. Wymaga jednak, żeby serwetki były złożone równo i wypełniały przestrzeń: zbyt mała ilość przewraca się w środku i trzeba ją wyjmować palcami z dna. Konstrukcje z ruchomym dociskiem rozwiązują to częściowo, bo dosuwają stos do ścianki niezależnie od tego, ile serwetek zostało.

Pojemniki płaskie

Pojemnik poziomy przyjmuje serwetki złożone w stos i przytrzymuje je od góry ciężarkiem albo ramką. Rozwiązanie sprawdza się tam, gdzie wieje: na tarasie, przy otwartym oknie i przy wentylatorze, bo docisk nie pozwala podnieść górnej sztuki. Płaska forma jest też stabilniejsza od stojaka i trudniej ją strącić przy nakrywaniu. Płaci się za to miejscem na blacie, bo pojemnik zajmuje powierzchnię całej serwetki, a nie jej krawędzi.

Pierścienie na serwetki

Pierścień, czyli obrączka na pojedynczą serwetkę, pełni inną rolę niż pojemnik: nie przechowuje, tylko porządkuje nakrycie. Serwetkę materiałową zwija się i wsuwa w pierścień, który leży na talerzu albo obok niego, dzięki czemu nakrycie wygląda spójnie i każdy gość ma swoją sztukę. Przy serwetkach papierowych pierścień sprawdza się gorzej, bo cienki papier nie trzyma zwiniętego kształtu. To rozwiązanie do stołu przygotowanego wcześniej, nie do codziennego posiłku, przy którym serwetki wyjmuje się w trakcie.

Dobór do formatu

Przed zakupem warto rozłożyć serwetkę, której używasz, i sprawdzić, jak jest złożona po wyjęciu z opakowania. Serwetnik dopasowany do jednego formatu przy innym albo nie domyka się, albo zostawia luz, w którym stos się przewraca. Znaczenie ma też wysokość ścianek: zbyt niskie nie utrzymają pełnego opakowania, zbyt wysokie zasłonią krawędź i wyjmowanie zrobi się niewygodne. Wymiary pojemnika podaje karta produktu i to je porównuje się z formatem serwetki, a nie z wyglądem na zdjęciu.

Ograniczenia serwetników

Serwetnik nie zastąpi dobrze złożonej serwetki: pomięty stos będzie wyglądał tak samo w każdym pojemniku. Konstrukcje ażurowe wpuszczają kurz między serwetki, więc nie nadają się do trzymania zapasu przez tydzień, a metalowe elementy w wilgotnej kuchni zostawiają ślad na papierze pozostawionym na dłużej. Pojemnik lekki bez obciążnika unosi się razem z serwetką przy szybkim ruchu. Warto też pamiętać, że serwetnik na stole zajmuje miejsce, które przy ciasnym nakryciu przydaje się na naczynia.

Marki w tej kategorii

W kategorii serwetników obecne są Guzzini i Alessi, a producenci prowadzą je w różnych konwencjach: od prostych stojaków o dwóch ściankach, przez pojemniki płaskie z dociskiem, po formy traktowane jako element dekoracyjny stołu. Wymiary, materiał i sposób przytrzymywania serwetek różnią się między modelami tej samej marki, więc rozstrzyga karta konkretnego produktu.

Najczęstsze pytania o serwetniki