Szkło i szklanki barowe

Szkło do alkoholu: szklanki barowe i kieliszki

Szkło do alkoholu obejmuje wszystkie naczynia przeznaczone do podawania trunków, od szklanek po kieliszki na nóżce. Szklanki barowe to węższa grupa wewnątrz niego: naczynia bez nóżki, w których miesza się drinki i podaje napoje z lodem. Kształt nie jest tu ozdobą, bo szerokość czaszy decyduje o tym, ile aromatu uchodzi z powierzchni, a wysokość o proporcji trunku do dodatków. Dobór zaczyna się od pytania, co i jak najczęściej pijesz, a nie od liczby pozycji w komplecie.

Szklanki niskie i wysokie

Szklanka niska, o masywnym dnie i szerokim otworze, służy do trunków podawanych czysto albo na lodzie oraz do drinków mieszanych bezpośrednio w naczyniu. Grube dno stabilizuje szklankę i utrzymuje chłód dłużej, a szeroki otwór ułatwia dodanie kostek. Szklanka wysoka ma węższą czaszę i większą pojemność, więc trunek rozcieńczony napojem gazowanym pozostaje zimny i zachowuje bąbelki. Kiedy pijesz krótkie drinki bez dolewki, wystarczy naczynie niskie; kiedy przeważają napoje długie z lodem, potrzebna jest forma wysoka.

Kieliszki i naczynia specjalne

Kieliszki na nóżce oddzielają dłoń od czaszy, dzięki czemu trunek nie ogrzewa się od ręki. Szklanki do tequili, czyli wąskie naczynia na porcję wypijaną jednym łykiem, kieruje się małą pojemnością i grubym dnem, które znosi odstawianie z impetem. Naczynia do brandy mają czaszę zaokrągloną i zwężoną ku górze, przez co aromat gromadzi się nad powierzchnią, a nie ucieka na boki. Forma kieliszka do koktajli, szeroka i płytka, ułatwia podanie napoju bez lodu i utrzymanie piany na wierzchu.

Grubość ścianki

Ścianka rozstrzyga kompromis między wrażeniem przy ustach a odpornością na stłuczenie. Szkło cienkie daje wyraźniejszy kontakt z trunkiem i lepiej pokazuje barwę, ale krawędź jest wrażliwa na uderzenie o kran i na stukanie o inne naczynia w zlewie. Szkło grubsze wybacza więcej przy codziennym używaniu i na tarasie, natomiast jest cięższe i mniej przejrzyste. Do gości i do trunków pitych powoli sensowniejsza bywa ścianka cienka; do drinków przygotowywanych w naczyniu i do użytku codziennego pewniejsza jest grubsza.

Materiał i przejrzystość

Szkło sodowo-wapniowe jest podstawowym materiałem naczyń barowych: odporne, tanie w uzupełnianiu i dostępne w wielu formach. Szkło o podwyższonej zawartości tlenków, opisywane jako kryształowe bez ołowiu, jest lżejsze przy tej samej wytrzymałości i pozwala uzyskać cieńszą krawędź oraz wyższą przejrzystość. Krawędź obrabiana termicznie wykańcza brzeg bez ostrego szwu i lepiej znosi zmywarkę. Skład konkretnego naczynia oraz dopuszczenie do zmywarki podaje karta produktu.

Mycie i przechowywanie

Szkło barowe traci wygląd nie od używania, lecz od mycia. Zmywarka z twardą wodą zostawia mleczny nalot, który po pewnym czasie wżera się w powierzchnię i nie schodzi już żadnym środkiem. Naczynia cienkie bezpieczniej myć ręcznie w letniej wodzie i wycierać ściereczką bez kłaczków, a szklanki grube można ustawiać w zmywarce, o ile nie stykają się krawędziami. Naczyń nie stawia się na półce dnem do góry, bo krawędź jest ich najsłabszym miejscem.

Marki w tej kategorii

W kategorii szkła barowego obecna jest Luigi Bormioli, a wśród naczyń znajdziesz też linię Sorrento Plus. Producenci prowadzą szkło w różnych konwencjach: od form prostych, dobieranych pod codzienne używanie i uzupełnianie pojedynczych sztuk, po komplet czterech szklanek albo kieliszków sprzedawanych razem, z myślą o spójnym nakryciu stołu. Materiał, grubość ścianki i dopuszczenie do zmywarki różnią się między modelami tej samej marki, więc rozstrzyga karta konkretnego produktu.

Najczęstsze pytania o szkło barowe