Uniwersalne - wieloboczne

Tarka wieloboczna do warzyw i sera

Konstrukcja wieloboczna opiera się na prostym pomyśle: każda ściana korpusu ma inny rodzaj perforacji, a użytkownik obraca narzędzie zamiast sięgać po kolejne. Dzięki temu ta sama tarka poradzi sobie z serem żółtym, marchewką, ziemniakami na placki i ze skórką cytryny. Korpus stoi na blacie albo opiera się o miskę, więc pracuje się obiema rękami: jedna trzyma narzędzie, druga prowadzi produkt.

Rodzaje ostrzy

Duże otwory z wysokim wywinięciem dają grube wiórki i sprawdzają się przy serze do zapiekania oraz przy warzywach na surówkę. Drobna perforacja ściera na miazgę, więc nadaje się do czosnku, imbiru i do sera twardego, który ma się rozpuścić w potrawie. Ostrze płaskie, przypominające szczelinę, kroi w cienkie plastry; wymaga jednak ostrożności, bo tnie tak samo skutecznie jak nóż. Powierzchnia z drobnymi kolcami, wytłaczana chemicznie, ściera skórkę cytrusów i gałkę muszkatołową bez zbierania białej części pod skórką.

Korpus i podparcie

Stabilność jest tu ważniejsza niż liczba ścian. Uchwyt z antypoślizgową wkładką i podstawa opierająca się o blat sprawiają, że narzędzie nie ucieka pod naciskiem, a to właśnie wtedy dochodzi do skaleczeń. Tarki czterostronne stoją same, tarki płaskie z uchwytem wymagają oparcia o krawędź miski. Wersja z pojemnikiem zbiera starty produkt bezpośrednio pod korpusem i pozwala od razu ocenić ilość; jest wygodniejsza przy większych porcjach, ale zajmuje więcej miejsca w szafce.

Praca i bezpieczeństwo

Produkt prowadzi się ruchem od siebie, całą powierzchnią, a nie końcówką, bo to ona najczęściej trafia pod ostrze. Resztki, których nie da się już bezpiecznie przesuwać, odkłada się i dokraja nożem; ochraniacz dołączony do części narzędzi ma sens od pierwszego ruchu, nie dopiero przy końcówce. Ser twardy ściera się łatwiej, gdy jest schłodzony, a warzywa włókniste prowadzi się w poprzek włókien. Tarkę stawia się na wilgotnej ściereczce, jeśli podstawa ślizga się po blacie.

Mycie i trwałość

Ostrza są odsłonięte, więc myje się je strumieniem wody od strony wewnętrznej, a nie przecierając gąbką po powierzchni tnącej. Ser i produkty tłuste zasychają w perforacji i po kilku godzinach schodzą tylko szczoteczką, dlatego narzędzie płucze się od razu po pracy. Ostrza w tarkach są zwykle nieostrzone i po zużyciu wymienia się całe narzędzie. Dopuszczenie do zmywarki podaje karta produktu i bywa różne dla korpusu oraz dla uchwytu z tworzywa.

Ograniczenia

Tarka wieloboczna jest kompromisem: każda ze ścian pracuje trochę gorzej niż narzędzie zaprojektowane wyłącznie do jednego zadania, a przy drobnym tarciu skórki różnica bywa wyraźna. Nie poradzi sobie z serem miękkim, który zalepia otwory, ani z produktami bardzo dojrzałymi, rozpadającymi się pod naciskiem. Zajmuje też więcej miejsca niż tarka płaska i trudniej ją schować w pełnej szufladzie. Resztka produktu zostaje niewykorzystana, bo nie da się jej bezpiecznie dosunąć do ostrza.

Marki w tej kategorii

W kategorii tarek uniwersalnych obecne są Microplane i Kuchenprofi, a producenci prowadzą je w różnych konwencjach: od klasycznych korpusów czterostronnych stojących na blacie, przez narzędzia z pojemnikiem zbierającym starty produkt, po tarki o ostrzach wytłaczanych, przeznaczonych do bardzo drobnego tarcia. Liczba i rodzaj ostrzy, sposób podparcia oraz dopuszczenie do zmywarki różnią się między modelami, więc rozstrzyga karta konkretnego produktu.

Najczęstsze pytania o tarki wieloboczne